Gaziantep’te 8 metrekarelik dükkanında, tam yarım asırdır saat tamiri yapan 68 yaşındaki usta, bu dönüşümdeki mesleklerin geleceği hakkında önemli düşünceler paylaşıyor. Bir zamanlar popülerliğini koruyan saatçilik mesleğinin günümüzde gençler tarafından ilgi görmemesi, çırak bulamama sorununu beraberinde getiriyor.
Şahinbey ilçesinde yaşayan Nurettin Büyükkörükçü, 1976 yılında dayısının yanında çıraklık yaparak mesleğe adım attı. Zamanla bu işin tüm detaylarını öğrenip kendini geliştiren Büyükkörükçü, askere gitmeden önce dayısının yanında çırak ve kalfa olarak çalıştı.
Yarım asırlık ustalık
İlkokul çağlarında başladığı meslekte ustalaşan Büyükkörükçü, çıraklık ve kalfalık döneminin ardından askerlik görevini tamamlayarak kendi iş yerini açtı. Daha çok antika saat tamiriyle öne çıkan usta, yarım asırdır sürdürdüğü bu mesleği büyük bir sevgiyle icra ediyor. Akreple yelkovanın kovalamacasına tanıklık eden Büyükkörükçü, mesleğini yaşatmaya çalışmakta. Ancak son yıllarda gelişen teknoloji, mesleğinin daha geri planda kalmasına ve eğitim verecek eleman bulamamaya neden olmaktan şikayetçi.
Mesleğe nasıl başladı?
Büyükkörükçü, “İlkokuldan mezun olduktan sonra dayımın yanında çıraklık yapmaya başladım. Çocukluğumdan beri saatlere olan ilgim nedeniyle bu alana yöneldim,” diyerek mesleğine nasıl girdiğini anlatıyor. 1976 yılında başladıkları işi, 1984 yılına kadar çıraklık ve kalfalıkla sürdürdükten sonra, 1985’te kendi dükkanını açtıklarını belirtiyor.
Eski günler ve kaybolan ilgi
Büyükkörükçü, yarım yüzyıl süren meslek hayatında “Tik tak” sesleriyle birlikte geçirdiği zamanın değerini kaybetmediğini ifade ederek, “Eski dönemlerde saatçilik çok keyifli bir meslekti. Telefonların yaygınlaşması ile cazibesini kaybetmeye başladı. 1990’lı yıllarda işler çok iyiydi fakat 2000’den sonra düşüşe geçti. Gençler artık bu alana yeterince ilgi göstermiyor,” şeklinde düşüncelerini paylaşıyor.
Mesleğin geleceği üzerine düşünceler
Büyükkörükçü, saat tamirciliğinin bir zamanların parlak mesleklerinden biri olduğunu, ancak günümüzde bu işin çok az ustası kaldığını belirtiyor. “Bu meslek sayesinde ailemiz oldu ve çocuklarımızı evlendirdik. Ama şimdiki gençler bu mesleğe ilgi duymuyor. Biz de elimizden geldiğince bu mesleği sürdürmeye çalışıyoruz. Ancak maalesef bu meslek son demlerini yaşıyor. Saat tamirinin gerekleri olan sabır ve emek, bu işin ruhunu ortaya koyuyor,” diye ekliyor.
Yorumlar kapalı.