Gaziantep’te 9 yaşından itibaren ayakkabı sektöründe çalışan 54 yaşındaki saya ustası Arif Eriş, 12 metrekarelik atölyesinde deriden ürettiği ayakkabı parçalarını Kanada’dan Almanya’ya kadar bir çok ülkeye ihraç etmektedir. Eriş, küçük atölyesinde yarım asırlık tecrübesiyle sayacılık mesleğini sürdürüyor. Ayakkabı, terlik ve spor ayakkabıların üst kısımlarının hazırlanıp dikilmesini kapsayan bu meslekte özveriyle çalışmaya devam eden Eriş, ürettiği saya parçalarını yurtdışına gönderiyor.
Eriş, el emeğinden vazgeçmeden, günlük üretim kapasitesi olarak 15 ila 20 çift ayakkabı parçası üretmektedir. Teknolojinin hızla ilerlemesine rağmen geleneksel yöntemlerden kopmayan Eriş, kalitenin ön planda tutulduğu bir üretim gerçekleştirmeyi hedefliyor. Bu durum, ürünlerinin Kanada ve ABD başta olmak üzere Almanya, İsviçre ve Estonya gibi pek çok ülkeye ulaşmasını sağlıyor.
“Sayacılık, ayakkabıların dikim aşamasıdır”
Eriş, sayacılık mesleğinin tanımını yaparken genellikle dana derisi kullandıklarından söz ederek, “Ayakkabıcılık sektörünün sayacılık kısmında 9 yaşımdan beri çalışıyorum. Sayacılık, günlük hayatta kullandığımız ayakkabı, terlik ve spor ayakkabıların dikim aşamasıdır. Sektörde farklı deri türleri kullanılsa da, biz dana derisini tercih ediyoruz. Bu derinin dayanıklılığı ve ter ile koku yapmama özellikleri, onu kullanıcılar açısından oldukça tercih edilen bir ürün haline getiriyor” ifadelerini kullandı.
“12 metrekarelik atölyeden dünyaya açılıyorum”
Atölyesinde tek başına üretim yaptığını belirten Eriş, “Günlük ortalama 15-20 çift üretim yapıyorum. 12 metrekarelik bir atölyede yalnız çalışıyorum. Son yıllarda çıraklık ve kalfalık yapan gençlerin kalmadığını görmekteyim. Yeni eleman yetiştiremiyoruz. Ancak bu küçük atölyede ürettiğim ürünleri yurtdışına ihraç ediyorum. Başta Kanada ve Amerika olmak üzere Almanya, İsviçre, Estonya gibi çeşitli Avrupa ülkelerine gönderiyorum” sözleriyle durumu özetledi.
“Teknoloji geliştikçe çıraklar gelmiyor”
Mesleğini severek icra ettiğini vurgulayan Eriş, eleman yetiştirmekteki zorluğunun ciddi bir sorun haline geldiğini ifade etti: “İşimi yaparken parçaları bir araya getirip bir ürün ortaya çıkardığımda mutlu oluyorum. Ürünleri üretirken kendi giyecekmişim gibi titizleniyorum ve bu bana ayrı bir memnuniyet getiriyor. Fakat son yıllarda meslek yavaş yavaş yok oluyor. Çırak yetiştiremiyoruz; teknoloji geliştikçe gençler bu mesleğe ilgi göstermiyor. Elimizden geleni yaparak mesleğimizi yaşatmaya çalışıyoruz.”
İHA
Yorumlar kapalı.